65

از شمال که میومدیم ، توی جاده ، وقتی وارد تونل شدیم شیشه رو کشیدم پایین و شروع کردم به جیغ زدن و سعی کردم هر حس منفی تو وجودم هست رو با جیغ زدن خالی کنم ؛ تصویر آدمایی که بهم حس بدی داده بودن اومد تو ذهنم !
توی فکر رفتم ، من کینه ای از اونا توی دلم ندارم اما با این حال یادشون افتادم!
میدونی! خیلی وقتا آدما رو میبخشی ، فراموش میکنی ، کینه هارو پاک میکنی و دیگه دلخوری و غمی تو دلت نیست اما یه چیزی ازشون برات میمونه " یاد " ؛ همین باعث میشه وقتی یاد یه آدمایی میوفتی قیافت میره توهم و فکرتو منحرف میکنی و آدماییم هستن که وقتی یادشون میوفتی لبخند میاد رو لبت و فکر کردن بهشون بهت حس خوبی میده!
اهمیتی نداره که هنوز با خیلیا ارتباط داری یا نه چیزی که مهمه اینه که وقتی یادت میوفتن لبخند میاد رو لبشون یا قیاقشون میره توهم :)