81

تو عاشق خنده هایم بودی و من عاشق نگاهت! ترکیب قشنگی بود ؛ آن وقت ها تو میگفتی "صدای خنده هاتو دوست دارم" و من میگفتم "چشمای قهوه ای ِ مهربونت رو دوست دارم"

عیبی ندارد که دیگر من نیستم که در چشم های مهربانت نگاه کنم و بخندم و تو نیستی که از خنده هایم دلت ضعف برود. مهم این است که وقتی نگاهت ... خنده هایم ... به یادمان بیاید لحظه ای کوتاه حسی خاص درونمان جاری میشود ...