وقتی نوشته های کسی رو تو وبش میخونم انگار با شخصیتش ، افکارش ، ارزو هاش ،رویا هاش اشنا میشم! مرموز و جالبه چون بعضی وقتا هیچ ایده ای از سن و ظاهر و محل زندگی اون ادم ندارم اما بزرگترین ارزوش رو میدونم! امشب که تو یکی از وب ها خوشحالی یه دختر رو خوندم از عشقی که جدیدا وارد زندگیش شده ؛ از ته قلبم خوشحاال شدم و آرزو کردم یه عشق عالی نسیبش شده باشه و همینطور شادی و راضی بمونه :) واقعا جدیدا دیدن ادمی که واقعا شاد و راضی باشه کمیاب شده ... به قول معلم گیتارم همین که میبینی اوضاع عادی و رو رواله خودش خوشحال کننده ست!ادامه مطلب

هی!

به آرزوهات فکر کن ، به رویاهات فکر کن ، به چیزایی که دوست داری بهشون برسی ، ناامید نشو ، کم نیار ، هیچ وقت آرزوی مرگ نکن!

میدونم سخته! منم مثل تو یه جنگجو ام! مثل تو سختی میکشم اما باید بجنگیم رفیق! آرزو ها و رویاهامون ارزش جنگیدن رو دارن و ما بالاخره بهشون میرسیم :)

یکی از فانتزیام اینه که معشوقه ی وبلاگ نویس بشم بعد تو پروفایل تو قسمت علایق بنویسه "مریم بانوم" ^___^

بعد هی برم پروفایلشو باز کنم علایقو بخونم به اسم خودم که رسیدم قند تو دلم آب شه با ذوق بگم " منو میگه ها "

:))))

به روزی فکر میکنم تو 20 سال آینده ؛ روزی که دختر پونزده سالم کنارم میشینه و با خجالت و یکم ترس راجب اولین عشقش حرف میزنه! مطمئنا اون روز به یادت میوفتم ، تمام ذوق و شوق و استرس روزای پونزده سالگیم رو به یاد میارم ... اون روزی که از استرس حرف زدن باهات ، دستم یخ کرده بود و نمیدونستم باید چی بگم و هول شده بودم! اون روزی که برای اولین بار دیدمت و اینقد هول کرده بودم که پنج بار بهت سلام کردم! اون روزی که برای اولین بار بغلم کردی... حتما وقتی یادم بیاد که روت لقب خرسک رو گذاشته بودم یه لبخند بزرگ میاد روی لبم و در درونم دخترک پونزده ساله ای بیدار میشه که عاشق گذادامه مطلب

دوست داشتم معشوقه ی یک شاعر باشم تا در وصف موهاو چشم هایم شعر بگوید! دوست داشتم معشوقه ی یک دریانورد باشم تا وقتی کیلو متر ها ازم دور شده است برایم نامه ی دلتنگی بنویسد! دوست داشتم معشوقه ی یک خواننده باشم تا برایم از عشقش به من آهنگ بخواند! دوست داشتم معشوقه ی یک گلفروش باشم تا هر روز برایم یک شاخه گل رز تازه به خانه بیاورد! اما تو ... کارمند ساده ی یک شرکت ... برای من همه ی این هاهستی! برایم شاعر هستی وقتی با عشق به چشم هایم نگاه میکنی و به سادگی میگویی " میشه تو چشات غرق شد " برایم یک دریانورد هستی وقتی به مأموریت های چند روزه ی شرکت میروی و یهو پیادامه مطلب

تو عاشق خنده هایم بودی و من عاشق نگاهت! ترکیب قشنگی بود ؛ آن وقت ها تو میگفتی "صدای خنده هاتو دوست دارم" و من میگفتم "چشمای قهوه ای ِ مهربونت رو دوست دارم"

عیبی ندارد که دیگر من نیستم که در چشم های مهربانت نگاه کنم و بخندم و تو نیستی که از خنده هایم دلت ضعف برود. مهم این است که وقتی نگاهت ... خنده هایم ... به یادمان بیاید لحظه ای کوتاه حسی خاص درونمان جاری میشود ...

کاش من فرشته ی آرزو ها بودم! شبیه افسانه ها و کارتون ها ؛ یه چوب دستی صورتی داشتم با یه حفت بال سفید. یهو وسط زندگیت ظاهر میشدم ، درست وقتی که کاملا نا امید شدی ، بعد ازت میپرسیدم: چی حال دلت رو خوب میکنه؟ میگفتی و با یه اجی مجی لا ترجی برات ظاهرش میکردم ...

لبخندت زیباست
بخند
خنده؛ نفس کشیدن را
برای غصه سخت می کند...
میخواهم بخندی
تا نفس غصه هایت
بند بیاید

دلت گرفته ، الکی میچرخی.. یه سر به تلگرام میزنی ، تو اینستا عکسا رو بالا و پایین میکنی ، توییترو چک میکنی و اخرم میای بلاگفا ، نه! چیزی پیدا نکردی که حالتو بهتر کنه :) میدونی اینجور وقتا باید یه نفری باشه ، یکی که وقتی بهش میگی دلم گرفته همون لحظه بهت زنگ بزنه ... یه نفر که وقتی باهاش خداحافظی کردی و تلفن رو قطع کردی یه لبخند گنده رو لبت باشه و حال دلت خوب ِ خوب شده باشه

از داستانایی که پایان بد دارن بیزارم! عاشق داستاناییم که پایان خوش دارن ، عاشق داستاناییم که تهش بعد سختیا و اتفاقای مختلف و پستی و بلندی ها شخصیت ها به چیزی که میخوان میرسن و خوشحال و خوشبخت میشن!
چرا پایان غم انگیز واسه داستان اخه؟ کم تو دنیای واقعی غم هست؟ مرگ هست؟ پایان بد هست؟
چرا تو داستان که برعکس زندگی همه چیش بلا استثنا دست خودمونه تهش رو خوب و خوشحال تموم نکنیم؟

دلم میخواد به مرد های عزیز بفهمونم عاشقی بلد بودن میخواد ، عاشقی مرد بودن واقعی میخواد ، بهشون بگم که وقتی به دختری میگی : دوست دارم! ینی تمام غم و شادی و عصبانیت و گریه و خندت مال من :) ینی وقتی غصه داشتی خودم خوبت میکنم وقتی عصبانی بودی ارومت میکنم حاضرم برای خندونت و شاد کردنت هرکاری بکنم ، حاضرم تمام تلاشمو بکنم تا هیچ وقت ِ هیچ وقت باعث ذره ای نگرانی و ناراحتی تو وجودت نشم!مراقب دخترونگیات و قلب و روح و حس و جسم و وجودت هستم!دوست داشتن و عاشق بودن ینی این! نه چیزای دیگه که اسمش رو دوست داشتن میذارید دوستای عزیزم!ادامه مطلب

غروب های پاییز را باید قدم زد ، غروب های پاییز را نباید در خانه ماند و کم کم تاریک شدن آسمان را از پشت پنجره ها دید ، غروب های پاییز را باید حس کرد ، با قدم زدن در خیابان و تماشا ی شلوغی خیابان و مردم و برگ های درخت هایی که کم کم تغییر رنگ میدهند و میریزند ، اسمانی که رو به تاریکی شب میرود و خنکای بادی که روی دست و صورتت حس میکنی...

خدا نسیب گرگ بیابون نکنه نخ کش شدن شال یا روسری مورد علاقشوو!

کار شاقی نکردهام،
فقط به زانو در نیامدم
فقط تاریکی را از تکلمِ بیهودگی بازداشتهام.
دشوار نیست
شما هم بگویید نور!
بگویید امید!
بگویید عشق!
آدمی چیزی شبیه بوی خوش باران است

«سیدعلی صالحی»